linie pisma
1. Akcentów wersalikowych
2. Wydłużeń górnych, górna
3. Wersalików, majuskuły
4. Środkowa, średnia
5. Podstawowa
6. Wydłużeń dolnych, dolna
ligatury
Zastępują dwa lub trzy znaki pojedynczą jednostką typograficzną, zapobiegają nakładaniu się na siebie znaków. O tym, że jest to ligatura świadczy fakt funkcjonowania jako jeden glif. -> Ligatur nie powinno się stosować w składzie, w którym zwiększone są odległości międzyliterowe oraz w książkach dla dzieci. -> Istnieją ligatury leksykalne i typograficzne (leksykalne: æ, œ,ß itp., typograficzne: fi, fl, ff, ffi, ffl). -> Typowe łacińskie pismo dziełowe zawiera od 10 do 12 ligatur: æ, œ, Æ, Œ, ß, fi, fl, ff, ffi, ffl, czasem fj, ffj. Fonty OpenType zwykle posiadają pięć łacińskich ligatur, wiele z nich zawiera też dwie skandynawskie ligatury, czasem także ligatury ozdobne i archaiczne: – łacińskie ligatury ff ffi ffl fi fl – skandynawskie ffj fj – ozdobne i archaiczne Th fi fl ffi ffl Elementy wcinające się w pola innych znaków nazywamy przewieszkami. Istnieją kroje, w których w żadnej sekwencji znaków nie pojawiają się przewieszki. Kroje zaprojektowane bez ko...
Komentarze
Prześlij komentarz